Zamanin kum saati doldugunda sessizce
Menzile varan o son adim bir mühürdür ömre
Dünlerin yükü omuzdan iner de gizlice
Ruh kanat acar o an en derin göge
Yollar biter sesler diner firtina durulur
Kapanir kapilar geride kalir fani telas
Sadece vicdanin aynasinda hesap kurulur
Gözlerden süzülür o en berrak en son yas
Bir imza gibi atilir topragin bagrina
Gönül heybesinde ne varsa dökülür bir bir
Giden dönmez artik dünyanin sahte agrina
Bu son adim ki sonsuzluga acilan tek devirdir
