Usta yazar Ahmet Önel yeni romani Otokopide gündelik yasamin sorunlari icinde bunalan insanin ic catismalarini, dis dünyayla iliskisini, yalnizligini, güvensizligini, kendisini gerceklestirme cabalarini carpici bir bicimde ele aliyor.
Hakikat insanlarin arasindaki ucurumu giderek büyütüyor ve bizler iki yakayi bir araya getirme telasiyla yeni yeni kavramlar bulup cikartiyoruz. Su gibi olanin, kendisi olarak kalanin tek istedigi ülkeyse sessizlik. Susarak daha iyi anlasabilecegimiz o beyaz sayfa bizi irkiltiyor. Koca bir karakalem alip dokunulmamisa saldiriyoruz. Beyazlik, bosluk, sessizlik ve su gibi olan her sey cagin yabancisi. Sesle, gürültüyle, bos sözlerle ve koca kahkahalarla acik kapatmaya calisiyoruz. Biz evrenin o kücücükleri sonunda boslugun kocamanlari olup cikiyoruz. Icinde bir nebze hakikat barindirmayan ve durmaksizin gümbürdeyen boslugun o sarsak kocamanlari
