Asktir, aksamdi, bir sonbahar aksami, dolunay vardi yukarida, asagida dallar usulca saliniyordu kendi halinde, ay suya vurmustu, su gümüstü, karanligin ordan, suyun kenarindaki cakil taslari yansiyordu alnima, alnim irmagin yatagi olmustu, ansizin hisirdadi dallar, yapraklarin arasindan bir ses, yaban incirlerinin tutundugu kayalari parcalayarak gelip aldi beni.
Asktir, bir ses, fisiltiyla dolustu koltuk altlarima, beni ortadan ikiye böldü sonra.
