Hayatlarimiz büyük patlamalarla degil,
kücük sessizliklerle dagilir.

Yirmi sekiz yasindaki Anlatici, iki ay icinde ölecegini ögreniyor ve yasamiyla bir hesaplasmaya tutusuyor. Ama bu, erken ölümünün degil, gecmisinin, sevgisizligin, eksik kalmis cümlelerin gölgesinde yasanmis bir hayatin muhasebesi.
Ogluna sarilamayan bir baba Affedilmeyi dileyip sessizce reddedilen bir es Kendi icindeki seslerin arasinda kaybolmus, ama hala sevilmeyi umut eden bir adam
Kirik Gölge, sessiz cigliklarin, icsel savaslarin ve gec kalinmis özürlerin romani.
Kirik Gölgeyi okudugunda, birinin sana usulca seni anliyorum dedigini duyacaksin. Cünkü hepimiz, hayatin bir yerinde ayni soruyla bas basa kaliyoruz
Ben ne ara bu kadar eksildim
Bu soru, cözümünü bilmedigimiz ama hep icimizde tasidigimiz sorunlara dogru atilan bir adim. Sayfalarini cevirdikce, yalnizca kahramanin hikayesini okumayacaksin; belki de kendi kirik gölgene yaklasacaksin.
Bu roman, bir veda ya da hesaplasma degil, okuruna kendi yarim kalmisliklarini hatirlatacak bir bilinc akisi... Uzun zaman hatirdan cikmayacak bir duygu seli...