Kemal Edb Kürkcüoglu, Beng ü Badeyi ilk yayimlayan arastirmacidir. 1956 yilinda Maarif Vekaletince yayimlanan bu eserin takdiminde sunlari söylemektedir Tarih boyunca, büyük capta insanlar yetistirmekte her milletten daha verimli olan Türkün sairlik alaninda en ileri safta gelenlerinden biri de süphe yok ki Fuzldir. Kusku götürmez bir gercek olarak denilebilir ki bütün ruh inceligi, duyus derinligi ve kültür genisligi ile Türk sanat dehasi, kemalini en cok onda bulmustur. Yazicilar vardir; yazilari, daha kendileri sagken unutulmustur. Yazilar vardir; ancak yazarlarinin yasadigi illerde duyulmustur.
Fuzl, eserlerinin caglar boyunca artan ünü, dogdugu ve durdugu dar ülkenin sinirini asmis, Türkün vardigi, Türkcenin yayildigi diyarlara ulasmis bahtiyar fanlerdendir. Sinan Ustanin, Kasim Ustanin tastan, tugladan kurup yükselttikleri abidelerin benzerlerini o, sözün özünden ve özün sözünden misralar dizisi veya mensreler yigini halinde gittikce genisleyen bir gelecege emanet etmistir.
Fuzlnin eskiden beri bilinen eserlerinden biri de Beng ü Badedir. Bu eser de öbürleri gibi bircok bakimdan üzerinde durulacak bir ehemmiyet tasimaktadir. Rind ü Zahidinde rindle zahidi, Sihhat ü Marazinda saglikla sayrulugu, ihtimal ki Sah ü Gedasinda padisahla yoksulu karsilastiran Fuzl, Beng ü Badesinde de beng ile badeyi dile getirmistir.
Fuzlnin henüz deha doruguna ulasmadan yazdigi Beng ü Badenin bu gösterissiz görünüsü arkasinda gelisme vadeden bir teblig gücü, özlü bir didikleme tahlil ustaligi, sumllü bir ifade birligi ve teselsüllü bir mantik saglamligi göze carpar. Ifade esprilidir; kelimeler ustaliklidir; tabirler yerli yerindedir.