Göz yasindan dökülür mü denizlere yeniden mavi özgürlügümüz.
Ucusan martilar olmali etrafimizda cayimizin yaninda simitimizi kiskanan.
Balikcilar olmali birde, biz sahilde el ele dolasirken teknelerine haydi vira bismillah demeyi erteleyen.
Olmaliydi askimiza takilan bir nazar boncugu aslinda, göz yasindan dökülen siirler yerine.
Simdi okyanuslar dolusu özgürüz ikimizde ve kalabaliklar icinde yalniz.
Ve ayni gök yüzü mavisinde düsler kurup ayni deniz mavisinde huzuru ariyoruz dünyanin göz bebegi sehrinde.
Iki maviyi birlestiren neydi sahi, bir kürek bir kayik bir de özgürce sevmek degilmiydi.
Tabi ya mavi özgürlüktü mavi sevmekti.
