Özgürlügüne sarilmaya calisan Hediyenin yasama tutunarak ait olma cabasini, uzak düslerinden cekip cikardigi Rosaya olan tutkusunu, dikkat cekici gözlemleri ve zarafetle isledigi cümleleriyle anlatan Nazli Yildirimdan carpici bir ilk roman.
Kitaptan tadimlik bir alinti
Ellerim fotograf makinesinin metal yüzündeki soguktan yaniyordu, sürekli ovaliyordum parmaklarimi. Yolun bitimi köprü altina düsüyordu. Hemen kiyisindaki agacin altina gectim. Ellerimi ovusturarak basimi geri attigimda, tepemde hafifce salinan karartiyla irkildim. Bagcigindan asilmis mevsimlik bir ayakkabiydi. Tabanindan su damliyordu. Ölüm, ikinci kez asilmis bir ayakkabidaydi. Üsüdüm. Tabanindan damlayan suyun her düsüsünde kent kalabaliklasti.
