Ismail Hami Danismend, Türklük Meseleleri adli ünlü eserinin bir bahsini &;Kizilelmanin Cürüyüsü konusuna ayirmistir. Kizilelmanin kisa bir tarihcesinden sonra sunlari söylüyor &;Eski Türk nesillerinin bir gün mutlaka varilacagindan bahsettigi Kizil Elma, Osmanlinin cöküsünün baslarinda artik unutulmaya baslanmasindan itibaren cürümeye yüz tutmustur. Bilhassa yükselme devrinde elde edilen Kizil Elmalarin gerileme devrinde birer birer elden cikmasi, milli ideal sinirlarini nihayet devlet hududuyla birlestirmis ve cürüyüp gitmistir. Bu tespitini su cümlelerle sonuclandiriyor &;Insanligin hayvanliktan en büyük farki ideal ülkü ihtiyacinda gösterilebilir. Insanin midesi gibi kafasi da acikir ve manevi acligi ancak bir ideal milli ülkü doyurabilir. Memleketlerinde milli bir ülküden mahrum kalan bircok insanlarin tipki ithalat esyasi gibi haricten gelen ecnebi yabanci ideallerine sarilmalari, iste bu tabiat kanunun en tabi neticesidir. Osmanli idaresinin gerileme yüzyillarindan ve bilhassa Tanzimattan itibaren hic takdir edemedigi en mühlik mahveden hakikat iste budur.

Böylece milli kültüre dayali milli ülkü ve milli hedeflerin milletce benimsenmesinin bir millet hayati ve varligi icin ne derece önemli oldugu anlatilmis oluyor.