Herkesin ninnisi kendine... isiklari söndürün
zaman zaman anlattiginiz ama kimsenin icsellestiremedigi
kücük insan dünyalarinizda
ve birbirine benzeyen
bir hayat boyu yasanan,
iste bu öyküler üzerine
her an yikilacak gibi duran...
Cünkü herkesin uykusu kendine... isiklari söndürün
kim korkarsa karanliktan ebe odur.

Biz hep cok özeliz derken kendimize,
benzer rüyalarin kirik parcalari
kazanc ve kayiplarimizla
geceler ve gündüzler boyu, icimiz hep o sarki
hep o ses... o son nefes...
Ve daha zengin... ve daha güzel... ve daha ... ve biraz daha
Oysa her sey ne kadar ayni,
her hayat bir digerine ayna.

Herkesin ninnisi kendine... isiklari söndürün
birileri yildiz kaydiracak karanliklara...